Nederland
Grafisch programma
Fotobewerking met een grafisch programma klinkt voor velen op het eerste gehoor wat ongebruikelijk, misschien omdat ze ervan uitgaan dat dergelijke programma's een diepgang hebben die de eisen van professionele grafici voldoet maar die de geïnteresseerde leek niet nodig heeft. Maar wie eenmaal de logica van een grafisch programma begrijpt, zal in het begin wellicht versteld staan van de rijkdom aan mogelijkheden voor vormgeving, maar er daarna van genieten. Om dit te verhelderen worden nu aan de hand van de fotobewerkingssoftware MAGIX Xtreme Photo & Graphic Designer een paar voorbeelden gegeven die laten zien met welke eenvoudige middelen men indrukwekkende resultaten kan behalen.
Het grafische programma MAGIX Xtreme Photo & Graphic Designer
Een grafisch programma als Photo & Graphic Designer beschikt, zoals gebruikelijk bij fotobewerkingssoftware, over meerdere gereedschapsbalken [screen]. Daarbij is de links geplaatste gereedschapsbalk de belangrijkste omdat daar bepaald wordt wat de volgende bewerkingsstap is. Hier bevindt zich het complete palet aan gereedschappen van het eenvoudige selectiegereedschap boven in de hoek tot aan het verderop nog beschreven fotogereedschap links onder, gemarkeerd met een rood kruis. Om dit te kunnen gebruiken hebben we echter eerst een foto nodig. Deze kan, eenmaal op de PC gearchiveerd, direct vanuit het programma worden geladen of met drag & drop in het programma worden 'gelegd'. Dit portret, dat hier als voorbeeld dient is als liggend formaat in het programma ingelezen [screen]. Dit kan nu ofwel handmatig in de gewenste positie worden gedraaid, waarvoor slechts een maal met de linker muisknop op de foto wordt geklikt [screen]. Maar omdat het portret 90 graden gedraaid moet worden is er een geschiktere functie: Naar links draaien of Naar rechts draaien zijn de gereedschappen die in de bovenste gereedschapsbalk wanneer in de rechter balk het fotogereedschap geselecteerd is [screen].
Het wordt nu duidelijk, dat zodra een bewerkingsgereedschap in de linker, verticale balk wordt vastgelegd, de mogelijkheden in de bovenste balk van het grafische programma mee veranderen. Bij fotobewerking wordt de bovenste, horizontale balk zelfs nog een keer opgedeeld: in Foto's verbeteren en Bijsnijden [screen]. Bij Foto's verbeteren bevinden zich een grote hoeveelheid optimalisatiefuncties die helpen bij snel optimaliseren: helderheid, contrast en verzadiging kunnen snel worden geoptimaliseerd. Nuttig is daarbij de knop Vergelijken: hiermee kan snel tussen de originele foto en de geoptimaliseerde foto heen en weer worden geklikt. Een zeer nuttig werktuig in deze serie is Fototoonwaardecorrectie (of witbalans), dat ervoor zorgt dat de intensiteit van het licht op de gevoeliger te maken [screen]. In het nieuwe venster worden de lichtverhoudingen op de foto verduidelijkt [screen]. Om de helderheid van een foto natuurlijk te versterken, hoeft in dit venster alleen de witte pipet rechts geselecteerd te worden. Houdt men vervolgens de linker muisknop ingedrukt en brengt men het naar een heldere plek in de foto, dan wordt de foto in een paar seconden natuurlijk verhelderd [screen]. Juist bij foto's die met een mobieltje gemaakt zijn, valt op hoe goed men met de witbalans kan werken. Deze foto's zijn vaak te donker, doordat de apparaten geen extra flits hebben.
Als men het nauwkeurig bekijkt valt op dat zo de hele foto helderder wordt - maar welke mogelijkheden biedt een grafisch programma wanneer maar een deel van een foto helderder gemaakt moet worden? De rechter helft van het gezicht van de roodharige vrouw in het portret is te donker. Het verhelderen van de helft van het gezicht is niet zo makkelijk als de acties die hiervoor zijn getoond, maar gecompliceerd is het in een grafisch programma ook weer niet. Eerst wordt uit de verticale gereedschapsbalk het Vrije hand en penseelgereedschap geselecteerd, dat zich in de linker balk op de tweede plaats, direct onder het selectiegereedschap bevindt. Met dit gereedschap wordt nu uit de vrije hand een structuur/vorm over de foto getekend. Daarbij moet erop worden gelet dat er ruim om de op te helderen plek wordt getekend, omdat later met Veranderen van de randscherpte de verhelderde plek dan beter in het beeld kan worden geïntegreerd [screen].
In de op de foto liggende structuur moet nu met de foto geïntegreerd worden terwijl het gedefinieerde gebied verhelderd wordt. Eerst wordt met de hendel de eigenlijke foto gedefinieerd (dit kan men rechtsonder in de hoek, onder het kleurenpalet zien, omdat daar wordt aangegeven welk object gedefinieerd is), waarvan dan met Bewerken in de taakbalk en dan Klonen een kopie van de originele foto wordt gemaakt. Is dat eenmaal gedaan, dan wordt de kloon over de met de hand getekende structuur gelegd, en met Arrangeren en Naar de achtergrond achter de foto met de structuur wordt geplaatst. Nu wordt de structuur boven de rechter gezichtshelft weer duidelijk. Deze moet met het origineel verbonden worden. Dus wordt de structuur met de hendel en een linkermuisklik gedefinieerd, en dan wordt met ingedrukte Shift-toets de foto met een rechtermuisklik gedefinieerd. Rechtsonder in de hoek verschijnt nu '2 objecten' wat betekent dat twee objecten zijn gedefinieerd. Nu klikt men op het fotogereedschap, kiest de modus Bijsnijden en dan de knop Bijsnijden zelf. Wanneer nu met de hendel de rechter gezichtshelft wordt aangeklikt, is deze los van de rest van de foto [screen]. Nu kan men het fotogereedschap aanklikken, nu naar Foto verbeteren gaan, en hier de helderheid en het contrast aanpassen. Nu wordt niet de hele foto verhelderd maar alleen het geselecteerde gedeelte [screen]. Natuurlijk is de overgang tussen de geoptimaliseerde uitsnede en de originele foto te scherp. Daarom is het zoals gezegd van belang om de met de hand getekende uitsnede ruim te nemen. Want nu kan men het gereedschap voor het aanbrengen van Omtrekvervaging gebruiken [screen]. Daarmee past het geoptimaliseerde deel van de foto probleemloos in de rest van het beeld [screen].
Misschien zonder het te weten heeft nu de gebruiker zijn foto met behulp van vectoren in een grafisch programma bewerkt en geoptimaliseerd. Klinkt als hogere wiskunde, is echter - zoals hier getoond - erg eenvoudig. En heeft men deze techniek onder de knie, dan kan dit voor andere functies in het grafisch programma worden gebruikt. Zoals bij het Vrijmaken Als voorbeeld voor het Vrijmaken dient hier een foto van de verpakking van MAGIX Xtreme Photo & Graphic Designer [screen]. Hier is bijvoorbeeld achter de verpakking een witte achtergrond. Het probleem: we hebben alleen de verpakking nodig en niet de achtergrond. De oplossing: fotobewerking met grafisch vectoren in het grafische programma. Net als bij het deels verhelderen van de rechter gezichtshelft in het protret wordt hier eerst het deel van de foto gedefinieerd, waaraan gewerkt gaat worden. Deze keer wordt echter niet het Vrije hand en penseelgereedschap gebruikt, maar het eronder liggende stiftgereedschap, dat in tegenstelling tot de Vrije hand rechte lijnen tekent. Nu wordt rond de verpakking een lijn tussen het buitenste gedeelte en de eigenlijke foto getekend, die weer terug komt bij het beginpunt en zo ligt er weer een structuur op de foto [screen]. Nu weer de foto aanklikken met de linker muisknop en de hendel, een kloon maken, deze naar achteren plaatsen, structuur en kloon met Shift verbinden, het fotogereedschap activeren, Bijsnijden kiezen en het motief is vrijgemaakt van de witte achtergrond [screen].
Fotobewerking met een grafisch programma met behulp van vectoren biedt elke gebruiker ook zonder uitgebreide kennis vooraf de mogelijkheid met een beetje inzet indrukwekkende optimalisaties uit te voeren, voor alleerlei doeleinden.
