De codec - comprimeren van audio en video
Het begrip codec is kunstmatig samengesteld uit de engelse woorden 'coder' en 'decoder', voor de toepassingen die bestanden coderen en weer decoderen. Over het algemeen wordt een codec gebruikt om bestanden te comprimeren, dat wil zeggen, de hoeveelheid data te verkleinen. Grootte is namelijk zeer belangrijk in het internettijdperk, bijvoorbeeld bij het streamen van gegevens, zodat gebruikers zonder snelle DSL-verbinding toch vlot online-content kunnen downloaden. Codecs kunnen grofweg worden onderscheiden in formaten die zonder verlies (ook wel lossless) of met verlies (lossy) comprimeren. Compressie zonder verlies wil zeggen dat de reductie van de bestandsgrootte zonder directe gevolgen blijft voor wat betreft het beluisteren of bekijken van de inhoud. Bij compressie met verlies moet met een vermindering van de kwaliteit van de inhoud rekening gehouden worden. Dat wil echter niet zeggen dat deze vermindering ook meteen een merkbaar verlies aan kwaliteit geeft. Het kan ook, zoals bij MP3 het geval is, dat de verloren data buiten het voor mensen hoorbare spectrum ligt.
De audio-codec
Van de veelheid aan codecs die beschikbaar is worden hier slechts de meest gangbare genoemd. Bij MP3 gaat het om een door het Fraunhofer-instituut ontwikkelde codec voor audiocompressie met verlies. MP3 gebruikt een soort akoestiek, waarbij alleen voor mensen hoorbare geluidssignalen worden opgeslagen. Daardoor is een compressie mogelijk die de geluidskwaliteit maar beperkt beïnvloedt, maar tegelijk zeer weinig opslagruimte gebruikt. Een andere niet-verliesvrije manier van comprimeren is met 'Advanced Audio Coding' (AAC). Deze eveneens door het Fraunhofer-instituut ontwikkelde codec kent een verbeterde compressie en verliest bij de compressie minder aan geluidskwaliteit. Zoals de naam al aangeeft hoort ookde 'Free Lossless Audio Codec' (FLAC) in het rijtje thuis, dat weliswaar grotere bestanden oplevert dan MP3, maar deze bestanden zijn na het decoderen dan ook weer gelijk aan het origineel.
De video-codec
Microsoft ontwikkelde voor zijn besturingssysteem al vroeg de video-codec WMV ('Windows Media Video'), die bij sterke compressie een goede kwaliteit film waarborgt. Een andere belangrijke codec voor videocompressie is MPEG van de 'Moving Pictures Experts Group'. Deze dient voor plaatsbesparende compressie van video-, foto- en geluidsbestanden in hoge kwaliteit. Bijzonder belangrijk is MPEG-2, dat bijvoorbeeld op alle video-DVD's wordt gebruikt. In (semi-)professionele toepassingen wordt vaak de MOV-codec gebruikt, die is gebaseerd op de 'Quicktime Standard' die door Apple is ontwikkeld. Dit formaat geeft een goede kwaliteit film, bij een geringe bestandsgrootte. Deze codec stelt echter hoge eisen aan de prestaties van de computer. Nog een andere zeer efficiënte codec voor videocompressie is H.264 die ook wel MPEG4/AVC wordt genoemd.
